Ustawa 2.0 Manifestacja studentów (film)

Obraz

Około 200 osób wzięło udział w dzisiejszej manifestacji na Placu Mickiewicza. Zebrani studenci i część kadry uczelnianej protestowali przeciwko Ustawie 2.0 Jarosława Gowina. Domagali się między innymi autonomii uczelni. Akademicki Komitet Protestacyjny Poznań wydał też tzw Tezy Poznańskie. Oto one:

 

Jako pracownicy, pracownice, doktoranci, doktorantki, studenci i studentki poznańskich uczelni, dołączamy się do protestów akademickich mających miejsce na wielu polskich uczelniach. Nasz protest jest sprzeciwem wobec projektu ustawy o szkolnictwie wyższym (tzw. Ustawy 2.0) w jej obecnym kształcie, wyrazem niezgody na sposób jej procedowania oraz aktem solidarności z całą wspólnotą akademicką.

Nie negujemy konieczności reformowania naszych uczelni. Jednak nie możemy zgodzić się na rozwiązania godzące w autonomię uczelni, tradycję samorządności uczelnianej oraz niesprawiedliwe dla kobiet.

Poniżej przedstawiamy wspólnie wypracowane przez nas postulaty, które odzwierciedlają zaniepokojenie konkretnymi zapisami procedowanej ustawy:

1. Społeczność uczelniana powinna mieć decydującą rolę w wybieraniu władz uczelni!
Nie zgadzamy się na radę uczelni w formie proponowanej w projekcie ustawy! Jej szerokie kompetencje oraz dominująca rola osób spoza danego środowiska akademickiego zagraża autonomii uczelni. Oddajmy decydującą rolę w określaniu strategii uczelni i wybór władz rektorskich naszym społecznościom akademickim - włączając w to kadrę akademicką, grono doktoranckie i studenckie oraz osoby zatrudnione w administracji i pracownice i pracowników technicznych!

2. Zrównania wieku emerytalnego nauczycieli i nauczycielek akademickich!
Chcemy móc uprawiać naukę do 65 roku życia. Postulowany w projekcie ustawy wiek emerytalny ogranicza dostęp kobiet do sprawowania najwyższych funkcji na uczelniach poprzez skracanie ich kariery naukowej.

3. Autonomii całej uczelni, a nie autonomii rektorów!
Reprezentacja w organach decyzyjnych uczelni nie może zależeć od dobrej woli Rektora, musi być zagwarantowana z poziomu ustawy. Dlatego domagamy się ustawowego zabezpieczenia procesu demokratycznego wyboru do ciał kolegialnych, w szczególności kolegiów elektorskich, których liczebność pozwoli na reprezentatywność poszczególnych grup wchodzących w skład wspólnoty akademickiej.

 

4. Wszystkie uczelnie finansowane ze środków publicznych powinny być równe wobec prawa!
Chcemy jednolitych kryteriów oceny jakości kształcenia dla wszystkich uczelni otrzymujących wsparcie ze środków publicznych. Obecna ustawa w art. 8 pkt. 1 takiej równości nie gwarantuje.

5. Dwa procent PKB na naukę!
Domagamy się zagwarantowania finansowania nauki na poziomie zapewniającym prowadzenie ambitnej i innowacyjnej działalności naukowej, twórczości artystycznej oraz kształcenia. Niedofinansowanie badań uniemożliwia partnerskie relacje uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym.

6. Pełniejsze włączenie studentek i studentów we wspólnotę akademicką!
Ustawa wybiórczo podchodzi do problemów studentów i studentek. Po pierwsze, ignoruje problemy mieszkaniowe (wysokie czynsze najmu i niedostateczna liczba miejsc w akademikach). Po drugie, nie daje narzędzi pozwalających wspierać rozwój wspólnotowości akademickiej. Chcemy większego docenienia roli samorządów oraz kół naukowych - to najlepsze szkoły demokracji i społecznego zaangażowania. Chcemy uelastycznienia programów studiów poprzez zwiększenie puli punktów ECTS możliwych do zrealizowania na przedmiotach fakultatywnych - także na innych wydziałach i w jednostkach ogólnouczelnianych. Dzisiaj za zainteresowania wykraczające poza program studiów każe się nam dodatkowo płacić.

7. Rzeczywista reforma uczelni regionalnych!
Uważamy, że zmiana struktury finansowania nauki i szkolnictwa wyższego doprowadzi do degradacji uczelni regionalnych, a w konsekwencji regionów, w których się znajdują. Uczelnie wyższe pełnią niezwykle ważną rolę kulturotwórczą i miastotwórczą. Są także ważnymi pracodawcami. Chcemy rozwiązań zmniejszających podziały między metropoliami a peryferiami.

8. Stabilne i godne warunki zatrudnienia dla pracownic i pracowników administracyjnych i technicznych!
Uniwersytety są jednymi z największych pracodawców w regionach. Domagamy się, aby wyznaczały one standardy pracownicze i dawały przykład dobrych praktyk w tym zakresie. Pragniemy, aby wszyscy pracownicy, zarówno naukowi i dydaktyczni, jak i administracyjni i techniczni, mieli gwarancję stabilnego zatrudnienia i umów o pracę.

Dziękujemy za wyrażone w oświadczeniu JM Rektora UAM prof. dr hab. Andrzeja Lesickiego zaproszenie do udziału w pracach nad nowym statutem uczelni. Przyjmujemy je i traktujemy jako dobrą prognozę współpracy na rzecz poprawy losu wspólnoty akademickiej. Żywimy nadzieję, że rektorzy innych uczelni oraz dziekani i kierownicy innych jednostek podążą ścieżką współpracy z wszystkimi, którym leży na sercu los uczelni.

 

Czytaj też: Oświadczenie Rektora UAM

 

Życie Ogólnouniwersyteckie